و او شعر هم مىگفته و تخلص دبير الدّين مىنموده « 1 » ، و چندين كتاب نظما و نثرا تأليف فرموده ، از آن جمله : كتاب « اخوان الصفا » در اخلاق ، و كتاب « ناسخ التفاسير » هشتاد هزار بيت ، و غيره . و پس از مدت پنجاه و پنج سال قمرى عمر در سنه 1325 هزار و سيصد و بيست و پنج وفات كرد . * ( 1200 - وفات مرحوم ملا على مدد كاشانى ، ره ) * وى فرزند مرحوم رمضان ساوه‌اى و خود از علماى عظام و فقهاى بزرگ عصر خود بوده ، و در نزد صاحب « ضوابط » و غيره - چنان‌كه در « لباب الالقاب : 77 » نوشته - درس خوانده ، و كتب چندى تأليف نموده ، از آن جمله : « شرح ارشاد علامه » كه فقط دو جلد از آن در وضوء بيرون آمده ، و در اين سال در ساوه وفات كرده و در قم در مقبرهء ابن بابويه در پائين ديوار شرقى دفن و بر قبر او پنجرهء كوتاهى مىباشد . و فرزندش مرحوم حاجى ميرزا حبيب اللّه در ( 1340 ) بيايد .

--> * سال متجاوز است و قوا و مشاعرم بتحليل رفته و كسالت و علت مزاج فرصت نمىدهد » . سپس صورت تأليفات و بعد از آن اسامى اولاد خود را ذكر نموده و آخرين تاريخى كه در اين رساله ديده مىشود در سطر آخر آنست كه گويد : « تاريخ تولد نور چشمى نور الهدى خانم صبيه رابعه در همدان وقت مغرب شب دوشنبه چهارم شهر ربيع الاول سنه يك‌هزار و سيصد و بيست و شش سنه 1326 » ، انتهى . پس معلوم مىشود وفات صاحب عنوان متأخر از تاريخ فوق بوده و قول به 1325 خطاء محض مىباشد ، و اللّه العالم . م . ( 1 ) در « فرهنگ سخنوران » از ده نفر دبير تخلص ياد كرده كه يكى از آنها نيز همدانى است ، اما از صاحب عنوان اطلاعى نداشته و ذكرى نكرده است . م .